বন্ধুত্ব

আৰম্ভিণি: বন্ধুত্ব হৈছে দুজন মানুহৰ মাজত আন্তৰিক ঘনিষ্টতা যি দুজনে পৰস্পৰে পৰস্পৰৰ সুখ-দুখ, আনন্দ-নিৰানন্দ, সৌভাগ্য-দুৰ্ভাগ্য আদিৰ সমভাগী হয়।

বন্ধুত্বৰ প্ৰকৃতি: বন্ধুত্বক আমি বহলভাবে দুই শ্ৰেণীত ভগাব পাৰো, যথা: সঁচা বন্ধুত্ব আৰু কৃত্ৰিম বা মিছা বন্ধুত্ব। কৃত্ৰিম বন্ধুত্ব বা মিছা বন্ধুত্ব তাকেই কোৱা হয় যি বন্ধুত্বই অকল আমাৰ আনন্দ আৰু সৌভাগ্যৰ অংশীদাৰ হয় আৰু বিপদ বা দুৰ্যোগৰ সময়ত আতঁৰি যায়। এনে বন্ধুত্বক ‘সম্পদ কালৰ বন্ধু’ বুলি কোৱা হয়।

আনহাতে সঁচা বা প্ৰকৃত বন্ধুত্বই আমাৰ সুখ আৰু দুখ উভয়ৰেই সমভাগী হোবাক বুজায় । সি কেতিয়াও আমাৰ দুৰ্ভাগ্যৰ সময়ত আমাৰ পৰা আঁতৰি নাথাকে। সঁচা বন্ধুত্বই পৰস্পৰে পৰস্পৰৰ অভাৱ পূৰণ কৰাত সচেষ্ট হোৱাৰ উপৰিও মনৰ আবেগৰো সমভাগী হয়।

বন্ধুত্বৰ মূল্য: মানুহ সামাজিক জীৱ। মানুহৰ সহজাত প্ৰবৃতিয়ে আন কাৰোবাৰ সংগ বিচাৰে। কিন্তু যেতিয়া এজনে প্ৰকৃত বন্ধু বিচাৰি পায, তেতিয়া ই তেওঁৰ বাবে  আৰ্শীবাদ স্বৰূপ হৈ পৰে। জীৱনত বন্ধুত্বৰ যথেষ্ট গুৰুত্ব আছে। সঁচা বন্ধুত্বই পৰস্পৰে পৰস্পৰৰ মাজত মানবীয় গুণৰ বিকাশ ঘটায়। ই আমাৰ সহনশীলতা, সসমৰ্মিতা, মৰম, ভালেপাৱা আদি গুণৰ  বিকাশ সাধন  কৰে। সঁচা বন্ধুত্বৰ আগত আমি আমাৰ মনৰ গোপন কথাবোৰ  প্ৰকাশ কৰিব পাৰো। সঁচা বন্ধুত্বই এজনে আনজনৰ প্ৰতি যত্নশীল আৰু এজনে আনজনৰ সফলতা কামনা কৰে।

সামৰণি: প্ৰকৃত বন্ধুত্ব এজন মানুহৰ জীৱনত এক ডাঙৰ  আৰ্শীবাদস্বৰূপ। আমি জীৱনত আনন্দিত আৰু সুখী হ’বলৈ বন্ধুত্বৰ প্ৰয়োজন। কিন্তু আমি বন্ধু নিৰ্বাচন কৰোতে খুৱ সতৰ্ক হ’ব লাগে। কাৰণ সঁচা ববন্ধুত্ব আমাৰ কাৰণে  এন্ধাৰত পোহৰৰ বন্তি স্বৰূপ। সঁচা বন্ধুত্বই আমাৰ পথ প্ৰদৰ্শকৰ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰাৰ উপৰিও আমাৰ দৈনন্দিন জীৱন সজীৱ কৰি ৰাখে।

…ৰাব্বি মছৰুৰ

3 Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *