সৰস্বতী পূজা

আৰম্ভণি: ভাৰতৰ হিন্দু সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে পালন কৰা এক ডাঙৰ  উৎসৱ হ’ল সৰস্বতী পূজা। হিন্দু শাস্ত্ৰমতে সৰস্বতী হৈছে ‘জ্ঞান আৰু  বিদ্যা’ৰ দেৱী। প্ৰতিবছৰে মাঘ মাহৰ পঞ্চমী তিথিত এই উৎসৱ পালন কৰা হয়।

বিৱৰণ: সৰস্বতী পূজাৰ দিনা সৰস্বতী দেৱীৰ মূৰ্তি সুন্দৰকৈ সজাই বগা পদুম ফুলৰ আসনত আৰু বগা ৰাজহাঁহৰ বাহনত  স্থাপন কৰা হয়। সৰস্বতী দেৱীৰ এখন হাতত  বীণা আৰু আনখন হাতত পুস্তক থাকে। দেৱীক বগা কাপোৰ  পিন্ধোৱা হয়।

পূজাৰ দিনা ৰাতিপুৱা মানুহে লঘোণে থাকি গা-পা ধুই নতুন কাপোৰ  পিন্ধে। পূূজাৰ কাৰণে ফুল, বেলপাত, তুলসী আদি গোটাই পৱিত্ৰ ভাৱেৰে সৰস্বতী দেৱীৰ চৰণত নিবেদন কৰা হয়। পূজাৰীয়ে শান্তি নিৰ্মালি দান কৰি আৰ্শীবাদ দিয়ে। পূজাৰ পিছত প্ৰসাদ বিতৰণ কৰা হয়।

বিভিন্ন ধৰণৰ সুস্বাদু খাদ্য প্ৰস্তুত কৰি আত্মীয়-স্বজনক খুওৱা হয়। নিমন্ত্ৰিত অতিথিসকলক সাদৰ অভ্যৰ্থনা জনোৱা হয়। দুখীয়াক দান বৰঙণি  দিয়া হয়। পূজাৰ পিছদিনা সৰস্বতী দেৱীৰ মূৰ্তি নৈ বা পুুখুৰীত বিসৰ্জন দিয়া হয়। কোনো কোনো ঠাইত  পূজাৰ দিনা সন্ধিয়া বা পূজাৰ পিছদিনা সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানৰ আয়োজন  কৰে। ল’ৰা-ছোৱালীয়ে ৰং-তামচা, খেল-ধেমালী আদি  কৰে।

সামৰণি: বিদ্যা আৰু জ্ঞান কামনা কৰি এই সৰস্বতী পূজা কৰা হয় যদিও ইয়াৰ মাজেৰে মিলা-প্ৰীতি, শান্তি, একতা আৰু ভাতৃত্ববোধ  আদি গুণৰাজিৰ বিকাশ হয়।

…ৰাব্বি মছৰুৰ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *