আঘোণ (কবিতা)

 বতাহজাকে ক’লেঃ

অহা বছৰ হেনো আঘোণ সোণকালেই আহিব

চৰাইজাকে আনন্দত কিৰীলি পাৰি উঠিল।

আনন্দত আত্মহাৰা হ’ল চিলনীবোৰ 

আঘোণৰ ধান খাই  

লহপহকৈ বাঢ়ি অহা মূৰ্গী পোৱালীবোৰ  

সিহঁতে হেনো থাপ মাৰি ধৰিব।

 

আহা আমি আঘোণৰ কোলাত ঢলি পৰো

আঘোণৰ সোণ বৰণীয়া  ধানবোৰ  আমাৰ নহ’লেও 

আমাৰ হাতেৰেই সনা ইয়াৰ ৰঙবোৰ ।  ০ ০ ০

...ৰাব্বি মছৰুৰ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *