কপৌ (কবিতা)

ৰাতিপুৱাৰ সূৰুযটিলৈ আঙুলিয়াই

এটি কপৌ  উৰি আহিল 

মোৰ আইৰ কোলালৈ

মোৰ আয়ে আলফুলে

বোকোচাত লৈ মিঠা মিঠা চুমাৰে 

উপচাই দিলে কপৌজনীৰ সৰল শান্ত মুখনি

বাৰিষাৰ বানে নদ-নদী উপচাই পেলোৱাৰ দৰে।

 

মাথো এটা বসন্ততেই 

কপৌ জনী থুনুক-থানাক মাত শিকিলে

আৰু আন এটি বসন্ত নগচকিতেই

কণ্ঠ কাঢ়ি  নিয়া হ’ল তাইৰ ডিঙিৰ  পৰা।

তাই এতিয়া বোবা । 

মাতিব নোৱাৰে।  ০ ০ ০

...ৰাব্বি মছৰুৰ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *