ইছমাইল হোছেইনৰ কবিতা ‘সখী’: এক বিশ্লেষণ

ইছমাইল হোছেইনৰ কবিতা ‘সখী’: এক বিশ্লেষণ

—ৰাব্বি মছৰুৰ

সখী’ কবিতাটি এটি শোকাত্মক কবিতা।  এই কবিতাটি ‘অনুসূয়া’ নামৰ এজনী বিবাহিতা স্ত্ৰীৰ স্মৃতিত লিখা হৈছে যিজনীয়ে বিয়াৰ ছয় বছৰ পিছত গাত জুই লগাই ৰহস্যজনক ভাৱে মৃত্যু মুখত পৰে।

কবি আশাবাদী যে তেওঁ অনুসূয়াৰ লগত একেটা পিৰালিত বহি ওঁঠত জালিকটা হাঁহি লৈ ‘মিছিল নগৰী’ৰ গান গাব  আৰু আশা কৰিছিল যে তাই কবিৰ কাণে কাণে ‘নৈ’ (জীৱনৰ প্ৰতীক)ৰ গান গাই গাই কবিক আনন্দ দিব। কবিৰ ভাষাত:

“ওঁঠত  কঢ়িয়াই জালিকটা হাঁহি

কথা আছিল তোমাৰ স’তে গাম

‘মিছিল নগৰী’ৰ গান

একেটা পিৰালিত বহি তুমি মোৰ কাণে কাণে আহি

ছলাহী কথা কৈ নৈৰ গান শুনাবা বুলি।”

কিন্তু কবিৰ আশাৰ মূৰত চেঁচা পানী পৰিল। নিমিষতে সকলো আশা জঁই পৰি গ’ল। কিবা এক ৰহস্যময় কাৰণত কবিৰ অনুসূয়া মৰি থাকিল। সেয়ে কবিয়ে অতিশয়োক্তি (hyperbole) অলংকাৰ প্ৰয়োগ কৰি কৈছে:

“বিশ্বাস ভঙ্গৰ নিষ্ঠুৰ সন্ধিক্ষণত 

আকাশে হত্যা কৰে বতাহ

সাগৰে হত্যা কৰে পানী

পিয়াহত কণ্ঠ শুকায়

উশাহত হাওঁফাওঁ পুৰে।”

কবিৰ শোক ইমানতে শেষ হোৱাগৈ নাই। কবিয়ে কৈছে যে তাই যিহেতু ইহজগতত নাই, গতিকে কবিৰো গান গোৱাৰ নাইবা গান শুনাৰ কোনো সাৰ্থকতা নাই। অনুসূয়াৰ শৰীৰ এতিয়া পুৰোহিতৰ মন্ত্ৰৰে চিতাৰ জুইৰ মাজত চিৰ নিদ্ৰাত পেলাই থোৱা হৈছে। কবিৰ ভাষাত:

“কিদৰে গাওঁ নদীৰ বাবে গান

কিদৰে শুনো জীৱনৰ হকে গান

তোমাৰ মন্ত্ৰপুত তনুৰ কাষত বহি।”

কবিৰ ভাষা গতানুগতিক গদ্যময়। ইয়াত ব্যৱহাৰ হোৱা কল্পচিত্ৰ আৰু অতিশয়োক্তিয়ে কবিতাটিৰ কাব্যিক  সৌন্দৰ্য বৃদ্ধি কৰিছে।০ ০ ০

(ৰচনাটি লিখকৰ  ‘ইছমাইল হোছেইনৰ কবিতাঃ এক বিশ্লেষণাত্মক অধ্যায়ন’ গ্রন্থৰ পৰা তুলি দিয়া  হৈছে।)

ৰাব্বি মছৰুৰ   ৰচিত  কেইখনমান  গ্রন্থ:

Related Search:

Leave a Reply

Your email address will not be published.