কবিৰ হাতৰ ছবি

কবিৰ হাতৰ ছবি 

—হীৰেন ভট্টাচার্য  

(১) বৰ্ষা

শাল বনেৰে বৈ আহে বতাহৰ কুলুকুলু বাঁহী।

বাৰিষাৰ বতাহ যেন হতাশ প্ৰেমিক,

বুকু ভৰি থাকে দুখ, দুখৰ

Read More

প্ৰয়াত কবিৰ স্মৰণত

প্ৰয়াত কবিৰ স্মৰণত

—হীৰেন ভট্টাচার্য 

বেশ্যান্তৰিত শাসক স্বভাৱদোষত স্ফীতোদৰ বণিকৰ ক্ৰীতদাস,

সন্ন্যাসে শোভা কৰে জানো কবিক, কলম যাৰ জাগৰ তৰোৱাল ?

Read More

সংকট দিন

সংকট দিন

—হীৰেন ভট্টাচার্য 

আকালৰ চোতাল । শস্যৰ পথাৰ উদং । কিশোৰৰ হেৰাল

স্বপ্ন স্বাধীনতা । গৰ্ভৱতী নাৰী নিদ্ৰাত নিহত ।
মূলত কি বিহ ? উছন গ’ল গাঁও । নষ্ট নগৰ ।

Read More

স্বদেশ স্বকাল

স্বদেশ স্বকাল

—হীৰেন ভট্টাচার্য 

মই কবি, কৃতিত্বৰে পাৰ হৈ আহিছোঁ বুৰঞ্জীৰ বহু ভয়ংকৰ দিন ।
শব্দই মোক দিছে প্ৰতিৰোধৰ অসামান্য ক্ষমতা, অৰ্থৰ শৃংখলা,

Read More

মোৰ এই শব্দবোৰ

মোৰ এই শব্দবোৰ

—হীৰেন ভট্টাচার্য 

(তৰুণ কবিৰ হাতত)

স্বপ্নৰ উদ্যান ছুই অহা মোৰ এই শব্দবোৰত জীৱনধাৰাৰ সুষমা,

সময়ৰ ঘনিষ্ঠ উত্তাপ, মোৰ কোনো নিজস্ব আবিস্কাৰ নাই,

Read More

মোৰ আৰু পৃথিৱীৰ

মোৰ আৰু পৃথিৱীৰ

—হীৰেন ভট্টাচার্য  

(১)

কাৰ কাৰণে কবিতা, সূৰ্যৰ শুদ্ধতা? সমুখৰ বাট জলকতবক ,

বাওঁহাতৰ টিপত মৰে কুশীলব, জননীৰ বুকুত কাল যমুনা ।

কাৰ কাৰণে কবিতা, সূৰ্যৰ তেজস্বিতা ? ছহীদৰ হাড়

Read More

আহিনৰ লেণ্ডস্কেপ

আহিনৰ লেণ্ডস্কেপ —হীৰেন ভট্টাচার্য   (১)শেষ হৈ গ’ললুদ্ধ আকাশৰ হিংস্ৰ উৎসৱ ।উখল মাখল পথাৰতএতিয়া বলিছে সেউজীয়া ঢল । আহিনৰ লেণ্ডস্কেপ —হীৰেন ভট্টাচার্য 

Read More

এতিয়াও অমৃত

এতিয়াও অমৃত

—হীৰেন ভট্টাচার্য 

(১)

স্মৃতি দুখৰ অতীত

সুহুৰিয়াই গুচি যায় সুৰম্য উপত্যকা ।

(২)

মুখত এজোলোকা তেজ । সুৰ্যটো ওলমি আছে ।

আকাশ ফাঁচীৰ কাঠ ।

Read More

পৃথিৱী মোৰ কবিতা

পৃথিৱী মোৰ কবিতা

—হীৰেন ভট্টাচার্য 

কলম মোৰ কমাৰৰ হাতৰ হাতুৰি, ভাঙি-পিটি গঢ়ি লওঁ শব্দ,

খেতিয়কৰ ফাল যেন চোকা, সীৰলুত সোনৰ সীতা,

মিস্ত্ৰিৰ কৰত যেন ৰূঢ়,

কঠিন কাঠৰ আঁহ ফলি টানি আনো

Read More

ভোগালী

ভোগালী

—হীৰেন ভট্টাচার্য 

তুমিটো জানাই

এই কবিৰ আৰু একো নাই ।

এটাই মাথোঁ কামিজ

তাৰো ছিগো-ছিগো চিলাই ।

প্ৰেম নিশ্চয় এনেকুৱাই

আৱৰণ খুলি হৃদয় জুৰাই ।

Read More